این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ایلیک هرگز نشناسی بچه کار آمده ای؟

تو از آن منصب بیچون بمقام چه و چونشاهبازی مگر از بهر شکار آمده ای؟

جوهر جان ترا نقد عیاری کم بودبدرم خانه جان بهر عیار آمده ای

هله! ای غنچه پیکان صفت خضر لباسجانب گل شو و گل، کز ره خار آمده ای

همچو مردان بدمی هر دو جهان را در بازچون درین دیر فنا بهر قمار آمده ای

سر و کار دو جهان در گرو کار تو شدالله الله! که چه خوش بر سر کار آمده ای!

آخر، ای جان گرامی، بچه نامت خوانم؟صدر اعیانی و در صفه ما آمده ای

تو بمعنی دو جهانی و جهانی دیگردر ره صورت اگر زار و نزار آمده ای

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آن تمنای جهان عاشق توقیع تو شدقاسمی، نیک بتمکین و وقار آمده ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets