این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست

شیوه عشق رستخیز بودهر کجا شد قیامتی برخاست

راه عاشق صراط باریکستگاه سرشیب و گاه سر بالاست

این سرو آنسرست راه بدوستعشق سریست لیک از آن سرهاست

چند گویی که: ترک عشق بکن؟عقل مستست و جان همه سوداست

جان موسی بطور نزدیکستدل احمد میان عشق و هواست

دوست در محملست، چون خورشیدجان ما مست آن جلاجلهاست

شب و روزم خوشست و خوشحالمکه مرا دوست مونس شبهاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، بی نوا شو و بنگرکه همه جا ازو نشانیهاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love