دلا، ز باده و خُم‌خانهٔ که می‌پرسی؟ز چشم و غمزهٔ مستانهٔ که می‌پرسی؟

هزار خانه برانداخت عشق عالم‌سوزدرین خرابه تو از خانهٔ که می‌پرسی؟

گذشت نوبت کیخسرو و فریدون شددرین دیار تو افسانهٔ که می‌پرسی؟

تو جان جمله جهانی و شاه موجوداتبه جان تو که ز جانانهٔ که می‌پرسی؟

هزار بحر پر از موج درناب خوشابگدای تست، ز دردانهٔ که می‌پرسی؟

تراست رُتبَتِ «سبحانی اعظم الشانی»ز جعد گیسو و از شانهٔ که می‌پرسی؟

گذشت قصر جلالت ز سقف عرش مجیدزهی کمال! ز کاشانهٔ که می‌پرسی؟

تو شمع جانی و جان جهان چو پروانهدرین میانه ز پروانهٔ که می‌پرسی؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به پیش قاسم بی‌دل، که بحر جرعه اوستز جام باده و پیمانهٔ که می‌پرسی؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love