زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟

دلم را از تو دوری نیست ممکنکه جان را خواجه ای و خواجه تاشی

چو مردان با معاد خویش رفتندتو سر پوشیده در بند معاشی

خبر از وحدت جانان نداریکه هر دم خاطر نومی خراشی

چو جامت میدهد دلدار می نوشکه کفرست اندرین حالت تحاشی

چو مردان سر خود پوشیده می دارمگو از قصه «لا حق و لا شی »

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بهر حالت که هستی، قاسمی، شکرکه تا در راه او مشرک نباشی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love