هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانینظر لطف تو مستبشر ابواب معانی

علم از کوه برآمد، غم و اندوه سرآمدز خدا صد خبر آمد، که تو محبوب جهانی

هله! ای صوفی سرخوش، توبه از زاهد سرکشنرود جز ره صورت، نبرد ره بمعانی

تو مه چارده باشی، نه که خود را نشناسیز جمال تو هویدا صفت «سبع مثانی »

هله! ای ساقی محرم، بده آن جام دمادمدل و جان باز خر از غم، که شه زنده دلانی

همه صبحی و صبوحی، همه فتحی و فتوحی«لک قلبی، لک روحی »، همه عقلی، همه جانی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، ار تیغ ملامت بسرآید، نخوری غممکن از دوست شکایت، که تو مستوجب آنی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love