اگر در طاعتی، گر در گناهیاگر چون که گران ور برگ کاهی

سبک را و گران را رو بحقستنباشد ملک یزدان را تناهی

بغیر از دوست در عالم کسی نیستکه هم او آمرست و اوست ناهی

چه در کان و چه در شان، جمله حقستالهی گو، الهی گو، الهی!

ترا «احببت ان اعرف » تمامستچرا در فکر مال و فکر جاهی؟

بجز حق را مدان در هر دو عالماگر مرد رهی، گر مرد راهی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چو شاهی از گدایی یافت قاسمگدایی میکند در پادشاهی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love