تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی

گر ملک و ملک وصف کمالات تو گوینداسرار کمال تو ندانند کماهی

ای عشق، چه چیزی و ندانم که چه چیزی؟هم جاه و جمالی تو و هم پشت و پناهی

بی تو نتوان بود، بهر حال که باشدهم راهزن جانی و هم راهبر راهی

گر آینه ات روشن و صافیست ببینیذرات جهان آینه حسن الهی

گر ملک ابد میطلبی، رو بخدا آرکانجا نبود رسم تناهی و تباهی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، تو ازین زمره جهال بپرهیزکایشان نشناسند و له راز ملاهی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise