دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟

بگشا نقاب و آن رو بنما بما،که ما رابلب آمدست جانها ز مرارت جدایی

بنماند جانم از درد و بماند تاا قیامتبمن اسم جان سپردن،بتو رسم دلربایی

نه چنان خراب و مستم،که توان مرا کشیدنز طریق عشق و رندی،بصلاح و پارسایی

نفسی نقاب بگشا:دل و دین ببر بغارتکه دمی خلاص یابم ز غم منی و مایی

من اگر جفاست کارم، بتو بس امیدوارمبجز از تو کس ندارم، که تو معدن وفایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز سر نیاز گفتم که :گدای تست جانمبکرشمه گفت :قاسم،تو گدای پادشایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love