Həkim xəstələndi
Döşündə zəhərli gürzə nişanı,Fikrində bəşərə – insana hörmət,Əlində növbənöv şəfa dərmanı,Gözündə, qəlbində, dilində şəfqət
Kənd-kənd, şəhər-şəhər, evbəev gəzən,Bir dərdi tapmaqçın min dərdə dözən,Yolunu arana, dağlara salan,Hər vaxtsız əcəlin üstünü alan
Həkim xəstələndi... yatağa düşdü.Oldu bircə gündə canından bezar.Onun bu halına sanki gülüşdüQənim kəsildiyi neçə dərd-azar.
Elə bil döşündə dayanan gürzəTərpənib qəfilcə çalmışdı onu.Zəhər bədənini hey gəzə-gəzəSağalmaz bir dərdə salmışdı onu.
Titrətmə, üşütmə sardı həkimi,Göynədi ağrıdan çiyni, kürəyi.Qapını təlaşla döyənlər kimiSinə taxtasını döydü ürəyi!
Ondan gözləyirdi əlacı xəstə,İndi özü düşüb onun can üstə.Bilənlər acıdı cavan yaşına,Təbiblər yığıldı onun başına.
Köməyə gəlmədi həblər, iynələr.Həkim xəstələndi... düşdü yatağa,Bu xəbər yayılıb getdi uzağa.
Xəbər qanadlandı, hər yana çatdı,Neçə min ürəkdə təlaş oyatdı,Şəfa bəxş etmişdi o, neçə gəncə,O, neçə ataya, neçə anaya –Qoymamışdı evin işığı keçə!..İnsanlar axışdı xəstəxanayaƏlində torpağın əziz nəməti:Kimi bir yasəmən şaxı-dəməti,Kimisi ilk bağın ilk nübarını,Kimi ən müqəddəs duyğularını,Kimi könülaçan şer gətirdi.Elin alqışını ona yetirdi.
Kimisi də sovqat verdi qanını.Kiminin əlacsız çatıldı qaşı.Kimisi qurban da dedi canını,Dərman damcısı tək axdı göz yaşı.
Uzatcaq əlini neçə min insanElə bil boğuldu döşündə ilan! –Bu qüdrət önündə azar əridi,
Həkimin gözündə həyat çağladı,Qəhərdən özünü güclə saxladı.Görənlər sevindi: “Üzü bəridi...”Fərəhdən qəlbində coşdu ümmanlar,Yox oldu təşviş.Bir vaxt o həkimdən şəfqət umanlarŞəfqət gətirmiş –Yetişdi həkimin dərdinin sonu,Öz eşqi, əməli sağaltdı onu!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-hekim-xestelendi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Xeyli vaxtdır görüşmürük,Ayrılığa dözmürəm mən.
Özünü ömrünün ilk baharındaÖzünü ömrünün ilk baharındaHeç görüş yerinə çatdırmısanmı?
Pənah gətirmişəmXırda bir uşaqdın mən görən zaman,Eşqdən, sevdadan yoxdu xəbərin.
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
Poems by other poets
Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,
Əlifba(Əlif) Allah ismin əzbər eylədim(Bə) buyurdu lütf-i ehsan çağıdır
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdırNaz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?
İlin fəsilləri dörddürQar gedər, yer açılar,Göydən yağış saçılar,