(Mahnı. Musiqisi Telman Hacıyevindir)

Axşam... tarla yolu... bir qız, bir oğlan;Sarmış hər birini yenə həyəcan...– Firəngiz, ver kətmənini götürüm.– Sağ ol!– Səni evinizə ötürüm?– Bu nə sözdür, qapıbir ki, qonşuyuq?!– Olarmı bəs qonşu bu qədər soyuq?Qız düşünüb gedir dərin xəyala,Cavab gəzir qəlbindəki suala...Oğlan duyur, alovuyla yandığıMəhəbbəti söyləməyin çağıdır.Gözlərində eşqi gülən o qızınAxşam yeli saçlarını dağıdır.Oğlan isə yığışdırıb özünü,Söyləyir bir mahnı kimi sözünü:

Oğlan:Qonşuluğun hər cövrünə dayandıq,Bir sevindik, arzumuzu bir andıq.Biz həmişə şad, mehriban dolandıq.Açıq deyim, daha bu ildən beləQonşu olmaq istəmirəm səninlə!

Qız:Sən çaşdırdın, oğlan, mənim fikrimi,Ən yaxın bir qohum kimi, dost kimi,Kənd bilir ki, biz olmuşuq səmimi,Hardan əsdi indi soyuq bir külək?Utanma, aç sən bu sirri de görək!

Oğlan:Nə zaman ki, baxışımız öpüşür,Ürəyimə alov düşür, od düşür.Ömrümüz şən, günlər tez-tez ötüşür.Bir arzum var, coşub gəlir o dilə:“Qonşu olmaq istəmirəm səninlə”.

Qız:Batan günəş bax gör necə saralır,Axşam düşür, ağ tarlalar qaralır.Gəl tələsək, vaxtımız da daralır...Atalardan qalma belə məsəl var:“Qonşun pisdir, birdəfəlik köç qurtar!”

Oğlan:Yox başımda köçüb getmək havası,Məhəbbətsiz varmı ömrün səfası?Müxtəsəri, budur sözün qısası:Köç bizə gəl, quraq təzə ailə,Qonşu olmaq istəmirəm səninlə!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets