Vaqif İbrahim
Bilməz idik, duymaz idikbiz bu qədəramansızmış, qəddar imişqəfil xəbər,qəfil kədər...
Qəfil kədər! Nə yüyrəkmişsənin atın –bircə andaneçə diyar qət elədin,neçə ürək parçaladın –Səfərdəydi onun özü,Uçuşdaydı onun sözü.Kim inanar, kim –bu səfərə çıxar oldu,bu səfərdən dönməz olduVaqif İbrahim.Şair idi – təbi bulaq,bəhrəli bağ,yığmış idi cavanlarıətrafına,
yollarına nur tökürdüöz oduna yana-yana.İnsan idi – ürək telisarı simdən,təbiəti yoğrulmuşduhəssaslıqdan,təbəssümdən.Vətəndaşdı – yumruğu daş,qəlbi mülayim –Ləyaqətin fövqündəydiVaqif İbrahim.
Səy edirdi silə-siləyox eləsin acıları.Öyünürdü adı iləbacıları.O sürgünə göndərdikcəyolu kəsən qəmi-yası,fəxr edirdi zəfəriləel-obası,hünəriləqardaşları.“Sən saydıqca say...” – deyiblər.Qəfil xəbər!Qurumayıb axı hələonun ana türbəsinəaxıtdığı göz yaşları.Körpə-körpə övladlarınatasıydı,bu gün sabah neçə-neçədərdi-səri atasıydı.İstəyinə çatasıydıdostu-yarı,səfərdəydi arzuları...Kim inanar, kim –Bu səfərə gedər oldu,bu səfərdən dönməz olduVaqif İbrahim
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-vaqif-ibrahim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Məhlə yaraşığı bir meynə vardı,Yaşıl çətir idi neçə eyvana.
Baharın məktubuKöksünü üfüqə söykəyən baharƏlinə gah fırça, gah qələm aldı.
İki lövhəYolun alt tərəfi pambıq tarlası,Yolun üst tərəfi gömgöy zəmidir.
Bulaqların mahnısıAxar sızıltıyla yol gedə-gedə,Endikcə, qalxdıqca coşar bulaqlar.
Poems by other poets
Yenə bu gecə də keçdi yandan,Gözümdə yuxu yox, yenə bidaram.
Ey sərvi-səhi, sən gələli seyr ilə bağəEy sərvi-səhi, sen gələli seyr ilə bağəSər çəkmədi ər-ər,
Ya dəyəNə lazımdır naqabilə söz deyəm,Xatirinə ya dəyməyə, ya dəyə?
Sufiyə səf ol bu gün çün rəh-i ərkan səndədirSufiyə səf ol bu gün çün rəh-i ərkan səndədir,Çünki tövhid əhlisən, din ilə iman səndədir.