اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیست
اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیستمرا جهان و سرو جان بجای جانان نیست
نباشد انده جانان چو آمد انده جانمراست انده جانان و انده جان نیست
شفا و راحت جان من آن دو مرجان بودچگونه باشد جانم کش آن دو مرجان نیست
در ابر زلف نهان بوده ماه عارض دوستکنون بگردوی آن ابر هیچ گردان نیست
نهان نبود ز من تا در ابر پنهان بودنهان شده است ز من تا در ابر پنهان نیست
بگلستانی ماند نگاهبانش دو ماررخان او که چنو در جهان گلستان نیست
همی چدیم گل آنگه که با نگهبان بودکنون همی نتوان چد که با نگهبان نیست
رخان جانان بستان سنبلشان بوداگرچه کس را بستان سنبلستان نیست
ز بیم طمع کسان کردمش تهی و اکنونفراق سنبل هست و وصال بستان نیست
برفت و راه بیابان گرفت دلبر منوزاب دیده من در جهان بیابان نیست
ز هجر آن لب و دندان بدست رویم نیستبسان موی که بی زخم دست و دندان نیست
ز درد هجران نالم همی و معذورمکه هیچ درد بسختی درد هجران نیست
ز آب دیده من بیم سیل و طوفانستوز آتش دل من بیم سیل و طوفان نیست
بدین که کرد بتا عاشقت پشیمانستمباد شاد بروی تو گر پشیمان نیست
ز بهر کاستن خویش در تو نقصان خواستفزود مهر تو و در تو هیچ نقصان نیست
بگرد جانم جولان عشق بیشتر استکنون که زلف ترا گرد روی جولان نیست
نبود گوی دلم تا ترا دو چوگان بودچو گوی گشت دلم تا ترا دو چوگان نیست
بدان زیم بفراق تو درهمی که مرافراق خدمت میمون میر مملان نیست
خدایگان جهان آفتاب جان دارانکه شغل او بجز از رزم و بزم و میدان نیست
ز جود او درم ارزان شد و مدیح گراناگر بجان بخری خدمت وی ارزان نیست
بحکم یزدان ماند بلند همت اوکه هیچ چیزی برتر ز حکم یزدان نیست
کدام فضل شنیدی که وی نداند آنکدام دانش دیدی که نزد وی آن نیست
بهیچ چیز من او را صفت ندانم کردکه او را بدان صفت اندر هزار چندان نیست
هزار بهتان در مدح او بگوی رواستکه گر نگاه کنی فضلش هیچ بهتان نیست
هر آن دلی که بدو در نشان کینه اوستبدان درست که در وی نشان ایمان نیست
چه ز آن شگفت که فرهنگ او فراوانستچه زان شگفت که سالش بسی فراوان نیست
چنانش میلان بینم همی بسائل مالکه سفله را و دنی را بمال میلان نیست
سپهر گرد جهانا بکام او گردیکه جز بدولت او هیچگونه سامان نیست
ایا شهی که چو از فضل تو قیاس کنمسخا و جود کفت را قیاس و پایان نیست
ز نحس کیوان کیهان چنان تهی کردیکه ظن برند که بر چرخ هیچ کیوان نیست
اگر تو دعوی پیغمبری کنی بمثلز تیغ و دست تو بهتر دلیل و برهان نیست
کسی که کین تو جوید بدانکه دانا نیستکسی که مهر تو ورزد بدانکه نادان نیست
بنام نیک فکندی ز جود بنیانیچگونه بنیان کش بیم ز ابر و باران نیست
بهر دیاری زر و درم بزندانستکجا تو باشی زر و درم بزندان نیست
کدام منعم کو مر ترا بطاعت نیستکدام مفلس کو مر ترا بفرمان نیست
همه بزرگان در خانه تو مهماننددرم یکی شب در خانه تو مهمان نیست
بدانکه نیست گرو کان بدست تو در میدلی نماند که در دست تو گرو کان نیست
کدام شاعر در مدحت تو خرم نیستکدام زائر از نعمت تو شادان نیست
کدام کس که بر او مر هزار فضلت نیستکدام کس که بدو مر هزارت احسان نیست
همیشه ملک سلیمان و عمر نوحت بادکه هیچ مردی چون نوح و چون سلیمان نیست
Hər kəsə canan əzizdirsə, deyirlər can deyil,Başü can əmma mənimçün dünyada canan deyil.
Söyləyirlər, gəlsə can dərdi, itər canan qəmi,Məncə, can dərdi nədir? Canan qəmi asan deyil!
Canımın dərmanı, təskini iki mərcan idi,Can gedir əldən, nəsibi o qoşa mərcan deyil!
Ay üzü zülfündə pünhandı, bulud altında tək,O bulud ətrafına dönmək bu gün şayan deyil.
Ay buludda gizlənərkən, mən görərdim hər zaman,Gizlənər məndən bulud da, indi ki, pünhan deyil.
Gülşənə oxşar, keşikçidir ona bir cüt ilan,Gül camalına cahanda tay heç bustan deyil!
Gül dərərdik bir gülüstandan keşikçi var ikən,Yox keşikçi, indi gül dərmək bizə asan deyil!
Sünbülüstan, həm gülüstan idi cananın üzü,Güllə sünbül bəsləyən bir bağçada, bağban deyil?
Yad gözündən saxlamaqçın mən qopardım onları,İndi nə gül var, nə sünbül, bu məgər hicran deyil?
Dilbərim üz döndərib getdi biyabana tərəf,Göz yaşımdan bir biyaban varmı ki, ümman deyil?..
Dərdim hicran dərdidir, nalə edərsəm, əfv edin,Dünyada heç bir aləm hicran kimi suzan deyil?
Gözyaşımdan qorxuram dünyada bir tufan qopa,Öylə bir od var canımda kim deyər vulkan deyil?
Aşiqin peşman olubdur etdiyindən, ey sənəm!Vəsldən şad olmasın könlü, əgər peşman deyil!
Mehrini əskiltmədi, çün səndə nöqsan tapmadı,Mehrini artırdı aşiq, mehr ona nöqsan deyil!
Gül yanağında qoşa zülfün ki, cövlan etməyir,Od salıbdır canıma eşqin, məgər cövlan deyil?
Səndə cüt çovqan olanda qəlbimi top bilmədin,İndi qəlbim top olubdur, vurduğun çovqan deyil?
Bir təsəllim var, dözər canım sənin hicranına,Xidmətindən düşdüyüm ayrı, əmir Məmlan deyil!
Dünyanın həşmətli şahı canlılarçındır günəş,Yox elə bir fikri ki, məclis, döyüş meydan deyil!
Sayəsində zər ucuzdur, şeir minmiş qiymətə,Xidmətini can verib alsan, bu can ərzan deyil!
Hümməti yüksəkliyiylə xaliqin fərmanıdır,Varsa çox qiymətli şey: əmma belə fərman deyil!
Varmı bir eylə fəzilət, bilməsin Məmlan onu,Hansı elmi görmüsən ki, onda şah Loğman deyil!
Mən onu vəsf eyləyərkən, hər nəyi versəm sifət,Tapmaram öylə sifət ki, min kərə şayan deyil!
Var yeri, mədhində min ifrat ilə böhtan desən,Fəzlinə baxsan, görərsən, heç biri böhtan deyil!
Hər könüldə var ona qarşı ədavətdən əsər,Küfr tutmuşdur o qəlbi, məskəni-iyman deyil!
Elmi, idrakı böyükdürsə, qəribə gəlməsin,Çox da ki, azdır yaşı, ağ saçlı bir piran deyil!
Onda var saillərə mal verməyə öylə həvəs,Heç xəsis mal yığmağa bir o qədər xahan deyil!
Hər qədər dünya durur, kamınca dövr etsin fələk,Bəxtinə yar olmasa dövran onun, dövran deyil!
Fəzlinə göylər qədərdir, söyləsəm, ey padişah!Bəxşişin əndazəsi dünyada heç ehsan deyil!
Nəhsi-Keyvandan elə pak etməsin aləmləri,Çərxdə Keyvan görən zənn eylər o Keyvan deyil!
İddia etsən əgər, peyğəmbərəm, haqqın da var,O qılıncınla əlin, yoxsa buna bürhan deyil!
Kim sənə pislik dilərsə, ağlı naqisdir onun,Kim səni dostu bilərsə, məncə, o, nadan deyil!
Yaxşı adla bir bina qurdun ki, durduqca cahan,Yel, yağış vursun həmişə, o bina viran deyil!
Rəsmdir, hər ölkədə altun yeri zindan olar,Tək sənin ölkəndə altun məskəni zindan deyil!
Varmı bir qüdrətli ki, hər əmrinə baş əyməsin?Varmı bir müflis ki, sayəndə sənin sultan deyil?
Sanma, şahlardır, böyüklərdir qonağın hər gecə,Bir gecə var ki, evində xəlq bütün mehman deyil?
Qəm yemə, puldan, əgər yoxdur əlində bir girov,Bir ürək yox ki, girovda şah üçün qurban deyil!
Hansı şair var ki, mədhinlə sənin fəxr eyləməz?Nemətindən feyz alan kim var, üzü xəndan deyil?
Varmı bir kəs, görməsin min-min kərə ehsanı?Varmı bir kəs, ağlına, idrakına heyran deyil?
Mən sənə Nuh ömrü, həm mülki-Süleyman istərəm,Nuh, Süleyman çox böyükdürsə, fəqət Məmlan deyil!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qatran-qeside-21
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Yer var ki, yol düşüb, karvan işləməz,Dost dərməz güllərin, ay gözəl-gözəl.
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Şuri-eşqin başıma axırı sövda gətirirŞuri-eşqin başıma axırı sövda gətirir,Bu müşəxəssdi ki, eşq aşiqə qovğa gətirir.
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdimArizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.