رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سردرطل می سرخ گیر بر بهی زرد

چرخ پر از دود گشت ز ابر سیه فامو ابر به آب از رزان بشست سیه گرد

زاغ گرفته به راغ مسکن بلبلنار گرفته به باغ جایگه وَرد

باد ز گلبن پرندِ سرخ بیاویختو ابر به صحرا حریر زرد بگسترد

باد خزان بر چمن ز بدره فشانیشاخ بهی را چو دست شاه جهان کرد

میر زمین لشگری که از کف رادشاز گهر زر و سیم گرد برآورد

از سر یاران او مباد جدا نازاز تن خصمان او مباد بری درد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring