ای زدوده دل و زدوده سخن
ای زدوده دل و زدوده سخنتازه گشت از تو روزگار کهن
زائران سر نهاده اند بتومال تو زین قبل نگیرد تن
بگشائی دل یکی به سخابزدائی دل یکی بسخن
بی تو رادی چو دیده بی دیداربی تو شادی چو دست بی ناخن
وعده کردی مرا بزیر نخووعده خویش را خلاف مکن
آی آفت شهر و فتنه برزناز روی تو خیره ماند مرد و زن
ماهی و که دید ماه سنگین دلسروی و که دید سر و سیمین تن
ای من رهی آن دو چشم زوبین دارای من رهی آن دو دست زوبین زن
زان دستان بسته دل شده عاشقزین زوبین خسته تن شده دشمن
گر من ز غم بمیرم سزد تا توبا میر همی روی سوی ار من
چون جوشن پوشیدی گه رفتنشد تیر علم را دلم بند جوشن
پیراهن آهن آن دلت بس بادز آهن چکنی تو نیز پیراهن
نه در خور جنگ و در خور رزمیای در خور بزم و در خور گلشن
یارب تو بگردان نیت خسروزین عزم درست کردن و رفتن
گر میر مرا رها کند زندهبه آید مرا زین غزا کردن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qatran-qite-98
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Hərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib oldu,Mənə ol bəzmdən məhrumluq daim nəsib oldu
MəşkatVə nə xurşid sifət bəzmsəradır Məşkat,Sərbəsər məhfil-ara bəzli-ziyadır Məşkat
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd
Gəraylı: Məndən özgə gözəl yarımMəndən özgə gözəl yarımQədr-izzət bilən olmaz