بوستان زرد شد ز باد خزانتا هوا سرد شد ز باد بزان

Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,Zəfəran tək saralıb soldu gülüstanda çiçək.

گشت رنگ رزان چو رنگ زریرناگذشته بدست رنگ رزان

Görməmişkən nə boyaqçı, nə də küplərdə boyaq,Meynə yarpaqları oldu özü sapsarı ləçək.

میغ زی دست شه نهاده ز کوههمچو کوره سرای خشت پزان؟

Gecə dağlarda çaxan qorxulu şimşəklər də –Göyü kərpic kürəsi etdi, görüb əsdi ürək.

شهریار جهان نشسته بنازدل ربوده بجود ازین و ازان

Oturub təxtinə dünya şahı sərbəst, başı dinc –Kini, yad fikri, təmənnanı könüldən silərək.

دشت کرده ملا ز خون عدوجام کرده ملا ز خون رزان

Çölün atəşlərinə səpdi o, düşmən qanını,Üzümün qanı ilə doldu qədəhlər – biz içək.

شاد و بی غم زیاد و دائم بادکژدم غم دل عدوش گزان

O, fərəhnak yaşasın, hökmü deyilsin əbədi,Harda düşmənləri var qəmlə alışsın kürətək.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring