بوستان زرد شد ز باد خزان
بوستان زرد شد ز باد خزانتا هوا سرد شد ز باد بزان
Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,Zəfəran tək saralıb soldu gülüstanda çiçək.
گشت رنگ رزان چو رنگ زریرناگذشته بدست رنگ رزان
Görməmişkən nə boyaqçı, nə də küplərdə boyaq,Meynə yarpaqları oldu özü sapsarı ləçək.
میغ زی دست شه نهاده ز کوههمچو کوره سرای خشت پزان؟
Gecə dağlarda çaxan qorxulu şimşəklər də –Göyü kərpic kürəsi etdi, görüb əsdi ürək.
شهریار جهان نشسته بنازدل ربوده بجود ازین و ازان
Oturub təxtinə dünya şahı sərbəst, başı dinc –Kini, yad fikri, təmənnanı könüldən silərək.
دشت کرده ملا ز خون عدوجام کرده ملا ز خون رزان
Çölün atəşlərinə səpdi o, düşmən qanını,Üzümün qanı ilə doldu qədəhlər – biz içək.
شاد و بی غم زیاد و دائم بادکژدم غم دل عدوش گزان
O, fərəhnak yaşasın, hökmü deyilsin əbədi,Harda düşmənləri var qəmlə alışsın kürətək.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qatran-qite-99
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Qutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
KeçərBir də yolum düşsə yar otağına,Mənim işim hamı kəsdən saz keçər,
Ey dil, rəva deyil ki mən əğyarə yalvarımEy dil, rəva deyil ki mən əğyarə yalvarım,Sən rəhnümalıq eylə, gedim yarə yalvarım.
Sənin nəfəsinSənin sevgilin olmaq deyil asan, sevgilim,Ömrümün dörd fəslinin baharısan, sevgilim.