بوستان زرد شد ز باد خزانتا هوا سرد شد ز باد بزان

گشت رنگ رزان چو رنگ زریرناگذشته بدست رنگ رزان

میغ زی دست شه نهاده ز کوههمچو کوره سرای خشت پزان؟

شهریار جهان نشسته بنازدل ربوده بجود ازین و ازان

دشت کرده ملا ز خون عدوجام کرده ملا ز خون رزان

شاد و بی غم زیاد و دائم بادکژدم غم دل عدوش گزان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring