İt hekayəti
Oturmuşam Şamaxıdabir dostun bağında,İstəyirəm dostlaşahəyətdəki it mənimlə.Daha hürməyə məni görəndə,Səhər tezdən durdum,İtə çörək verdim,bir az dostlaşdı mənimlə.Amma hər dəfə çörəyi ona atandaqorxub uzaqlaşırdı əvvəl,Sonra yaxınlaşıb çörəyi qorxuylagötürürdü yerdən,Sordum ozümdən nə üçün qorxurbu it məndən?İt niyə gərək qorxa insandan.Bu qorxu nədi, hakimdi dünyadainsanlara, heyvanlara.Sordum bu sualı itdən:– Nədən hürürsən, nədən, sənBu qüvvətli canla, kəsən dişlərlənədən qorxursan?İt dostlaşdı mənimlə, əydi başın söylədi.– Hürmək qorxudandı, bunuinsanlar yaradır məndə.
13.07.2008, Şamaxı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qulamrza-sebri-tebrizi-it-hekayeti
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Genə bir namə ilə yadə salıb yar məni,Bəxt handan bu işə gördü səzavar məni.
Gəlir keçərEy dil, həmişə gərdişi-dövran gəlir keçər,Hər gün cəfa və möhnəti-hicran gəlir keçər,
FələkƏlindən eylərəm kimə şikayət,Axır məni xar etdin fələk,
TəcnisMüshəf cəmalından yay qaşlarındanOxudum bir kəlmə ayə, mən dilbər,