İzzət əmiyə
İzzət əmi süd anamın əriydi,Səhər gedib axşam evə dönərdi.Mehriban, gülər üz idi.Sonralar bildim bənna işlədiyini.O, anam Humayı çox istəyirdi,Görmədim bir dəfə səsinin qalxmasını,Bir kimsəyə hirslənməsini.Sakit yeyərdi çörəyini səhərlər,Qayıdardı torbası meyvə ilə dolu.Yayda bizim ən çox yediyimiz,Meyvə, pendir, çörək olardı.Evimizdəki yeməklərdən –Daha çox sevirdim bu yeməkləri.Çünki dolu idi bu daxma gülüşlə,məhəbbətlə.İzzət əmi Novruz bayramındaAlardı boynuna məni,Təbriz bazarında.Oturub onun boynunda –Tamaşa edərdim bəzənmiş dükanlara.Böyüklərə, cavanlara, uşaqlara.
18.12.2008, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qulamrza-sebri-tebrizi-izzet-emiye
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Haqq nəsib eyləsin yenə varalum,Bab-i-salam qapusundan girəlum,
گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشدچو نیش و نوش با هم شد زآفت دور می باشد
Qəzəl: Könül sirrinə hər kəs məhrəm olmazKönül sirrinə hər kəs məhrəm olmaz,Vəgərnə olsa yüz min qəm, qəm olmaz
EylərEy ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər