Sərhədsiz dünya
Getdim Xəzər sahilinə,Günəş parlayırdı qızıl kimi.Təbiət, hava həyat verirdi insana,Gördüm bir quş atılır, düşür ağacdaSevinir,Həddi yoxdu sevincinin,Sonra oturdu çəmən üstündə.Sordum quşdan bu həyəcanın illətini:– Mənim dünyam genişdi,Baxma mənim kiçik cüssəmə.Mənim dünyam sizlərinki kimi deyilÇünki dünyaya dar bacadan baxmıram,Mən özüm bir dolu həyatam,Baxma yalnız balaca cüssəməBax, mənim sərhədsiz dünyama!
30.10.2006, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qulamrza-sebri-tebrizi-serhedsiz-dunya
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
EllərəMüshəf açdım, əlif gəldi falımız,Dal oldu gedəlim bizim ellərə,
EylərsənDil mənə verübsən, könül ağyarəBilmənəm ki sən nə xəyal eylərsən
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümüMari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.