Getdim Xəzər sahilinə,Günəş parlayırdı qızıl kimi.Təbiət, hava həyat verirdi insana,Gördüm bir quş atılır, düşür ağacdaSevinir,Həddi yoxdu sevincinin,Sonra oturdu çəmən üstündə.Sordum quşdan bu həyəcanın illətini:– Mənim dünyam genişdi,Baxma mənim kiçik cüssəmə.Mənim dünyam sizlərinki kimi deyilÇünki dünyaya dar bacadan baxmıram,Mən özüm bir dolu həyatam,Baxma yalnız balaca cüssəməBax, mənim sərhədsiz dünyama!

30.10.2006, Bakı

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets