Dözə bilmirəm anaların,Uşaqların göz yaşlarına,Görəndə bir ananın göz yaşlarını,Görürəm öz anamı orda.Sustalır dizlərim, qaralır gözlərim.Uşaqların göz yaşlarıDaha dərin iz salır ruhumda.Müharibənin yetim qoyduğuUşaqları düşünəndəTökülür göylərin tavanı başıma.Viran olur bütün dünya gözümdə.Düşünürüəm, qurban verəm özümüBu uşaqların rahatlığı üçün.Budur, mənim həyat idealım,axirətim.

05.12.2008, Bakı

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets