Həsrət
Bir torpaq parçası qaçar dalıncaelə bil boyuma biçilib mənim.Qopub kəndimizin ay işığıqurbağa səsi doluaxşamlarının.Qopub evlərindən, adamıbir torpaq parçası qaç с.
Qatarda, maşındaÜrəyi bulanan Bənövşə nənəm,Şəhərə gəlməyə,məni görməyəKönlü qubarlanan Bənövşə nənəmbir parça torpağın düşər dalınca,yüyürər, yüyürər, çatamıraz ancaq.
Bir torpaq parçası azar şəhərdəMəni axtarmaqdanbezər şəhərəİşıqlı reklamlar deşər gözüməAğlamaq istəyər,ağlaya bilməz,Axırda özünü saxlaya bilməz,Geniş küçələrin
Gümüş asfaltına atar özünü,Təkərlər altına atar özünü...
...Bir torpaq parçası qaçar dalımca, -kaş gəlib tapaydı bu gündən məni.Bu şəhər içindəayrı qoymayaydı özündən məni.
Gecələr o torpaq parçası üstəBir ağac əkəydim,bir ev tikəydim,Gəlin gətirəydim öz kəndimizdən...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ramiz-rovsen-hesret
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Homeland
Dilbər, nə deyim, sən kimi canan ələ düşməz,Zülfün kimi heç zülfi-pərişan ələ düşməz.
SevdiyimNə müddətdir dolanırsan elləri,Ellər nə diyarə getdi, sevdiyim,
Bariqeyi-zəfər parlayır, istiqbal bizimdirHücumavər bu gün rubəhlərə bir şiri-hürriyyət,Odur Təbriz elində parlayır şəmşiri-hürriyyət,
منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین