Mən küsüb gedirəm
Mən küsüb gedirəm...Qoy hamı qalsın,Mən küsüb gedirəm bu yer üzündən.Oğulam -qoy dərdim anama qalsın,Atayam -qoy balam küssün özündən.
Dünya ucuz saydı, ya baha bildi?!Nə satan tapıldı,nə alan məni.Nə Allah dünyaya bağlaya bildi,Nə atam, nə anam, nə balam məni.
İlahi, səndən də sındı ürəyim,məni küsdürənin yekəsi sənsən.Dünyanın ən uzaq... ələ gəlməyən,boğazdan keçməyən tikəsi sənsən.
Mən sənin yanına uça bilərdim.uçmuram, beləcə küsüb gedirəm.Mən sənin sirrini aça bilərdim,açmıram, beləcə susub gedirəm.
Yandırıb gedirəm bu varağı da,bu şərin külünü kim oxuyacaq?Söndürüb gedirəm bu çırağı da, -məni qaranlıqda itirmə ancaq.
İlahi, küssəm də, səninəm yenə,gözün axıracan üstümdə olsun.Bu sonsuz dünyanın son nöqtəsinəgedib çıxanacan üstümdə olsun.
...Orda, bu dünyanın lap qırağında.Bir nəhəng boşluğun lap qabağındaoturub dincimi alaram bir az.Boşluğa sallaram ayaqlarımı,Uşaqtək yellərəm ayaqlarımı,uşaqtək sevincək olaram bir az.
Bir ölüm işığı gəzər üzümdə,boşluqdan səs gələr:"Yubanma, tez gəl!..Sənə, çoxdandı ki, bu yer üzündəhər şey maraqsızdı, ölümdən özgə..."
İlahi, gəlirəm, eşit səsimi,kimsəyə ümid yox, sən ovut məni.Bu nəhəng BOŞLUĞA atdım özümü,SƏNƏ arxayınam, ÖZÜN tut məni!.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ramiz-rovsen-men-kusub-gedirem
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Şeyx Şamil ki bu gün qeyrəti-islam elədi,Nüsrəti bəxş buna izd və yəzdan elədi,
SəndədirGetmənəm obağdan, çıxmasın adın sənin,Söylənməsin heç bir yerdə yeməli zadın sənin,
EyləməsinFələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,
Qəzəl: Şuri-cünuni-aşiqin başına rifət verirŞuri-cünuni-aşiqin başına rifət verir,Hər kəsə dünyada haqq əqlicə dövlət verir