Ürəkdən gəlməyən sözünBir ucu ürəkdə qalır.Bir çöp kimi, tikan kimiOrda çürüməkdə qalır.

Az qalır səni çürüdə,Ağrısını kim kiridər?!O ağrı içdiyin suda,Yediyin çörəkdə qalır.

Sən torpağa bürünəndə,Yaxşı-pisin ələnəndə,Min-min sözün ələnəndə,Tək o söz ələkdə qalır...

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets