Neçin getdin, neçin küsdün Rəfiqdən,Alovlar adladı üstümdən, ey gül!

Könül ağlar ki dağlar bircə-bircəDumanlanmış mənim tüstümdən, ey gül!

Neçin küsdün Zəkadan ki sonundaHəyatdan, sevgidən küsdüm mən, ey gül!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets