Hərdən mənə elə gəlir ki,ulduzlar göyün yaxasındasədəf düymələrdir.Bu düymələri açsanBaşqa bir aləm görəcəksən.Orda nə toz var,nə duman.Nə ölüm, nə qan.Orda yaşayırZamanın süzgəcindən keçmişİnsan...

Döşənirəm torpağa üzü üstə.Bağışla məni, böyük ana,bağışla!Könlünə dəydimbu yanlışla.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets