Dəstəyi qaldırdım.Yığdım nömrələri.Duuu...uzun səs!Gözlədim.Nə fayda!Asdım dəstəyi.Yenə də qaldırdım.Yenidən yığdım nömrələri.Dedim, bəlkə dəyişmişdir.Yox!Həmin nömrələrdi:əvvəli doqquz,axırı bir.Bu adı, bu nömrəsi.

İndi bir yoxluq var,bir göynək,bir də qulağımdaonun xəyali səsi.Dayandım gözlədim, əbəs.Bir sükut vardı,bir də heç kəs.Düşündüm:neçə belə sükut dinləməyəçatar ömrümün günü;qəlbimi qapayıncaadi qan düyünü.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets