Gülləri də gözlərimlə öpürəm
O ümidlə soyuyubdu haçandı,Zirvəmizi asta-asta qar alar.Keçib getdi şirinin də, acın da,Mənə qaldı könlümdəki yaralar.
Çox gözlədim bu sübhümüz, bu da dan,Qımıldanıb çıxammadım butadan.Vaxtında ki qurtarmadın xatadanNeyləyəcək gecdən gələn çaralar.
O mən idim – addımına gül əkən,O mən idim – hər arzuna pilləkən,Nə qalıbdı güvəndiyin ürəkdənYurd yerinin ocağıdır, qaralar!
Ayrılıqda illərə tay bil günüSınayacaq boyumuzda ülgünü,Bu tale də öyrənmədi bölgünü!Hara xəzan, hara çiçək, hara bar?
Soyum bəlli! Səbirli yox, Sabirəm!Dərd biçəndə yenə sevinc səpirəm,Gülləri də gözlərimlə öpürəm,Qorxuram ki, əlim dəycək saralar...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-gulleri-de-gozlerimle-opurem
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Ey gözəlim, səni sevəndən bəri,Əcəb işdir, fəldən-fələ düşmüşəm,
Cövri-rəqib, sərzənişi-əhli-ruzigarCövri-rəqib, sərzənişi-əhli-ruzigarQoymaz qılam bu dərdi-dili yarə aşikar.
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
GülÇün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül