تا ز زیر سنگ می آید برون مجنون مامحمل لیلی برون رفته است از هامون ما

عارفان را کنج تنهایی بود باغ و بهاردر خم خالی چو می می جوشد افلاطون ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring