از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
روی حرف طوطیان هر چند با آیینه استدید تا آیینه ات را طوطی از گفتار ماند
می سراید زاغ خط او به آواز بلندکز گلستانش همین خار سر دیوار ماند
پنجه دشمن گریبان مرا از بخت بدنوبت دامن گرفتن چون رسید از کار ماند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saib-perakende-207
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Nə vaxt güləcəyəm?
Nə qədər məyus, ah, nə qədər ölgün,Nə qədər cansızam yenə mən bu gün.
Gəraylı: Bir məst olmuş yağıya mənBir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
Gəzən yerləriSəkənəm qürbətdi, ismim filankəs,Bü gün gördüm canan gəzən yerləri.
چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی