به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد

چراغی را که روغن می کشد دودی نمی باشدندارد آه حسرت هر که شادی مرگ می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring