رخ تو روی نگاه از پری بگرداندعنان دل ز بت آزری بگرداند

چو آفتاب، مرا چند دربدر غم عشقبه زیر خیمه نیلوفری بگرداند؟

علاقه هاست به من دام را، نه آن صیدمکه گرد خویش مرا سرسری بگرداند

چو آفتاب ز سیمای گوهرم پیداستکه آب در نظر جوهری بگرداند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets