چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را

کارِ من با سرو‌بالایی است کز بس سرکشیمی‌شمارد حلقهٔ بیرونِ در، آغوش را

از جهانِ بی‌خودی پایِ تزلزل کوته استنیست پروای قیامت عاشقِ مدهوش را

زیرِ گردونِ سبک‌جولان چه عاجز مانده‌ای؟می‌توان برداشتن از جوشی این سرپوش را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. روزگاری شد ز جوشِ گفتگو افتاده‌امکیست صائب تا به حرف آرد منِ خاموش را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate