از بس ادب که یافت دل ما ادیب شدبیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد

بی درد و داغ، فکر ترقی نمی کنددل شد یتیم تا سخن من غریب شد

بعد از هزار شب که شب وصل داد رویاوقات صرف پاس نگاه رقیب شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation