توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست

کاسهٔ منصور خالی بود پرآوازه شدورنه در میخانهٔ وحدت کسی هشیار نیست

در پس دیوار محرومی گریبان می‌درمگرچه محرمتر ز من کس در حریم یار نیست

هرکه پیراهن به بدنامی درید آسوده شدبر زلیخا طعن ارباب ملامت بار نیست

کهربا نتواند از دیوار جذب کاه کردجذبهٔ توفیق را با تن پرستان کار نیست

برنیاید صبر با مژگان خواب آلود اوهیچ جوشن مانع این تیغ لنگردار نیست

چون زر بی سکه مردودست در بازار حشرهر دلی کز کاوش مژگان او افگار نیست

می‌توان از پرنیان ابر دیدن ماه راهر دو عالم روی او را مانع دیدار نیست

دل عبث از سبحه و زنار منت می‌کشداین کهن اوراق را شیرازه‌ای در کار نیست

در خرابات مغان از عدل پیر میْ فروشگوشهٔ ویرانه‌ای غیر از دل معمار نیست

گوهر خود را به خار و خس فشاندن مشکل استمی‌کند خون گریه هر ابری که در گلزار نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پیش ما صائب که رطل خسروانی می‌زنیمگنج باد آورد غیر از ابر گوهربار نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring