از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

داشت تا اندیشه او بر سر زانو سرمساق عرش از قامت خم گشته ام خلخال داشت

زنگ ظلمت بود از آب زندگانی قسمتشتا سکندر روی در آیینه اقبال داشت

داشت آتش زیر پا امشب خیالش در نظراین غزال شوخ تا چشم که در دنبال داشت؟

تا چو شبنم چشم وا کردم درین بستانسراسبزه بخت مرا خواب گران پامال داشت

عالمی بر عیش خوش پرگار من می برد رشکتا دل دیوانه جا در حلقه اطفال داشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شبنم از مهر خموشی محرم گلزار شدبلبل ما را ز گل محروم قیل و قال داشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring