می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

درخمار باده آب سرد، آب زندگی استتوبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش

بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیستغیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش

می کند روشن دل تاریک را موی سفیدبهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده اممی کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern