لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست

نگه گرم تو از برق سبک جولانترطرز رفتار ز سیلاب رباینده ترست

حسن تلخ تو گلوسوزترست از شکرخم زلف تو ز قلاب رباینده ترست

پرتو صبح بناگوش تو در سایه زلفدیده را از شب مهتاب رباینده ترست

نیست از حلقه آن زلف برون شد دل رااین سبکدست ز گرداب رباینده ترست

عالمی دست ز جان شست ز نظاره اوخط تردست تو از آب رباینده ترست

خطر از بیخبری بیش بود پیران رادر دم صبح، شکرخواب رباینده ترست

پیش چشمی که شناسد خطر خودبینیآب آیینه ز سیلاب رباینده ترست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا نظر یافتم از چشم نکویان صائبسخن من ز می ناب رباینده ترست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love