خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

خال مشکین تو از زلف دلاویزترستخط ریحان تو گیرنده تر از قرآن است

قفل گردیدن دریاست نظر بستن منمژه بر هم زدنم بال وپر طوفان است

زینهار از لب خندان به دل تنگ بسازکه گشاد تو چو تیر از گره پیکان است

کار بر زنده دلان چرخ نمی سازد تنگپسته هر چند که در پوست بود خندان است

سبز از آبله دست شود تخم امیدگرچه ظاهر سبب نشو و نما باران است

عمر پیران کهنسال به سرعت گذردرو به پستی چو نهد آب، سبک جولان است

یوسف افتاد گر از مکر زلیخا در بندمصر از جوش خریدار به من زندان است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیست از داغ غباری به دل من صائبنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love