گرچه رویش ز لطافت ز نظر پنهان استهر که را می نگرم در رخ او حیران است

می توان خواند ز پشت لب او بی گفتارسخنی چند که در زیر لبش پنهان است

حسن او پا به رکاب از خط مشکین شد و بازفتنه مشغول صف آرایی آن مژگان است

دل عاشق شود از پرده ناموس سیاهاین چراغی است که مرگش به ته دامان است

چرخ یک حلقه چشم است و زمین مردمکشدو جهان زیروزبر چون دو صف مژگان است

شاهدی نیست سزاوار تماشا، ورنهدر گل تیره ما آینه ها پنهان است

ریشه نخل کهنسال فزون می باشدحرص با طول امل لازمه پیران است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از دیدن خوبان نتوان دل برداشتورنه برداشتن دل ز جهان آسان است

O qədər incədi, baxsan, yanağı al qan olar,Kim ki, bir dəfə görər, gül üzünə heyran olar.

Bir sapand tək daşı yüngülcə alıb fırladar o,Çox ağırdır yuxusu, kim ki, görər, candan olar.

Asiman göz kimidir, yersə onun boz giləsi,Dünyanı viran edən bu iki səf müjgan olar.

Dodağı öylə lətifdir ki, o dinməzsə belə,Görünər hansı kəlamlar orada pünhan olar.

Gül üzündə qara xal yandırar odsuz adamı,Bəzi də kirpiyinin fitnəsinə qurban olar.

Bu qara torpağın altında neçə ayna yatır,Çün tamaşaya gələnlər axırı peşman olar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çəkə bilmir gözünü Saib o ayüzlərdən,Dünyadan çəksə əlin, bəlkə, ona asan olar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets