ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟

گرفته هوش گریبان من، پیاله چه شد؟خرد به فرق سرم پافشرده، داغ کجاست؟

ز ابر روغن بادام اگر به خاک چکددماغ سوخته را ذوق سیر باغ کجاست

خضر پیاله کشان را به آب می راندز شیشه پرس که سر چشمه ایاغ کجاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مجو ز آتش، صائب قرارگاه سپندبه روی خاک بگو گوشه فراغ کجاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring