نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

تغافلی که به حال کسی بود مخصوصهزار بار به از التفات مشترک است

حریف ناله نه ای، در گذر ز صحبت منکه ماجرای من و وصل، آتش و نمک است

به هوش باش نسازی طعام خود را شورکه شعر همچو طعام، استعاره چون نمک است

همین خط است که باطل ز حق جدا سازدوگرنه حسن زن و مرد، هر دو مشترک است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلام خویش به هر بیخرد مخوان صائبسخن وظیفه جان است و روزی ملک است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets