گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

میان ما و نمکدان بوسه دشمن اوهمیشه بر سر حلوای آشتی، جنگ است

به زعم بیخبران بال می زنم ز نشاطوگرنه در قفسم جای بوی گل تنگ است

نمی توان به دل کس به زور ناخن زدچه شد که تیشه فرهاد آهنین چنگ است؟

ز سیر کعبه و بتخانه از طلب ماندیمهمیشه سنگ ره ما، نشان فرسنگ است

به انتقام تسلی نمی شویم از خصموگرنه دامن مینای ما پر از سنگ است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر سخن به رقم دیر می رسد صائبگناه ما چه بود، کوچه قلم تنگ است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets