چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است

خدای تیغ ترا مهربان ما سازدکه سخت جانی ما سنگ راه ما شده است

ز طعن اهل ملامت چه پشت سر خاریم؟کنون که سنگ ملامت پناه ما شده است

ز گرد بالش داغ جنون چه سر پیچیم؟که این ز روز ازل تکیه گاه ما شده است

به غیر پنجه خونین، دگر کدامین گلعزیز کرده طرف کلاه ما شده است؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رخش که آینه را رو به خاک می مالیدز خط سبز، بلای سیاه ما شده است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love