نمی رسد به حقیقت کس از سرای مجازپلی است آن طرف آب، عشقهای مجاز

ز مرگ بیم ندارم که در قلمرو خاکعذاب قبر کشیدم ز تنگنای مجاز

اسیر دایره رنگ تا به کی باشم ؟دلم چو لاله سید شد ازین سرای مجاز

بپوش خرقه عریان تنی ز حضرت عشقکه بند خانه غفلت بود ردای مجاز

مباد هیچ مسلمان اسیر قید فرنگ!بجان رسیده ام از دست عشوه های مجاز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مبند دل به تماشای این جهان صائبکه یک دو هفته بود همچو گل وفای مجاز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love