همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بستگرفت صبح سر آفتاب را به دو دست

بس است سوختگان را اشاره ای، که شودبه یک پیاله گل صد هزار بلبل مست

مشو ز پیر خرابات دور در هر حالکه تیر تاز کمان شد جدا، به خاک نشست

چها کند به سبوی شکسته بسته منمیی که شیشه افلاک را به زور شکست

نشاط یکشبه دهر را غنیمت دانکه می رود چو حنا این نگار دست به دست

میان شیشه و سنگ است خصمی دیریندل مرا و ترا چون توان به هم پیوست؟

کسی ز سیر مقامات کام دل برداشتکه همچو نی کمر خویش در دمیدن بست

چو دوختی ز جهان چشم، فکر رزق مکنکه باز بسته نظر را دهند طعمه به دست

همیشه بر سر چشم جهان بود جایشتوند آن که چو ابرو به هم دو مصرع است

کند درست به حرفی شکسته ما راکسی که توبه ما را به یک اشاره شکست

کراست زهره دم از سرکشی زند با من؟که پیش سیل بود قصرهای عالی پست

مکن به خانه گل روزگار خود ضایعترا که دست به تعمیر خانه دل هست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. درین چمن دل هر کس که صاف شد صائببه آفتاب چو شبنم رسید دست به دست

Nə zaman xəncərini taxdı fələklər belinə,Dan yeri al günəşin camını aldı əlinə.

Məst olan kəslərə çün bircə işarə bəs edər,Bəs edər bircə piyalə bu bağın bülbülünə.

Kim bizim tövbəni sındırdısa bir kəlmə ilə,Qoydu düz sözləri o qəlbi sınığın dilinə.

Olma bu piri-xərabatdan uzaq bir an da,Ox kimi kim uzağa uçsa, düşər yad əlinə.

Necə dözsün, bu sınıq kuzəni mən saxlamışam,Fələyin şişəsini sındıran o mey selinə.

Bir günün işrəti də bəsdi, qənimət bil onu,Bu hənanı yaxır hər gün birisi öz telinə.

Daş ilə şişə ki, düşməndi nə vaxtdan bəridir,Bil ki, hər bir muradın çıxmaz ürək sahilinə.

Gözünü dikmə bu dünya sənə nemət verəcək,Heç apardınmı təam kor adamın mənzilinə?

Dilbərin gözləri üstündə duran qaş kimidir,İki şah misra qoyulmuş qəzəlin övzülünə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hər kəsin qəlbi bu gülşəndə təmizdir, Saib,Şeh kimi çatmış əli indi günəşin əlinə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern