به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست

به روز ابر، زر مطربان به باده دهیدکه هیچ نغمه تر چون صدای باران نیست

عجب که آتش دوزخ به خویشتن گیرددلی که سوخته آتشین عذاران نیست

به بیقراری دل وا شده است دیده ماسپند در نظر ما ز بیقراران نیست

چو گردباد نگردم به گرد خود، چه کنم؟درین زمانه که گردی ز خاکساران نیست

سخن به بال هوادار اوج می گیردوگرنه ناله قمری کم از هزاران نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همیشه ابرتری هست در نظر صائبخرابه دل ما بی هوای باران نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring