ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

شود شکستگی ماه از آفتاب درستشکسته بندی دل، کار مومیایی نیست

مشو ز ساده دلی از گزند نفس ایمنکه شیوه سگ دیوانه آشنایی نیست

قفس فضای گلستان بود بر آن بلبلکه در خیال وی اندیشه رهایی نیست

اگر بود به توکل ارادت تو درستکلید رزق به غیر از شکسته پایی نیست

ز مرگ همنفسان همچو بید می لرزمکه برگهای خزان را ز هم جدایی نیست

زبان گوهر شهوار، آب و رنگ بس استطریق مردم سنجیده خودستایی نیست

سخاوت غرض آلود کوته اندیشانبه چشم اهل بصیرت کم از گدایی نیست

به باددستی من می برد خزان غیرتز برگ، حاصل من غیر بینوایی نیست

به وادیی که مرا صدق رهنما شده استسراب تشنه فریب از غلط نمایی نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مشو زیاده ازین خرج مردمان صائبکه پاس وقت کم از پاس آشنایی نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring

Sənin

Gözəl səndən xəbər alım,Var əndamın qarmı sənin?

Molla Juma1 min
Görünməz

Nazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,

Ibrahim Ghafil of Qovurqa1 min
Bu yerlər

Əzəldə sultan yeridir bu yerlər,Qeysər ü xaqan yeridir bu yerlər,

Mujrim Karim of Vardan3 min
Haqq al-Yaqin, chapter 7

حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیه​اند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدم​اند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل می​شود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمی​گردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد می​نماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر می​کند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص می​یابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.

Mahmoud ShabestariMasnavi11 min