خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

از نوشخند گل دل من وا نمی شودصبح امید من لب خندان دیگرست

هر غنچه ای به شور نمی آورد مراشور جنون من ز نمکدان دیگرست

زاهد اگر به سدره و طوبی است تخته بندما را نظر به سرو خرامان دیگرست

بر روی کس مخند که هر خنده ای ز گلبر عندلیب زخم نمایان دیگرست

در گلشنی که بند نقاب تو واشودهر داغ لاله دیده حیران دیگرست

هر چند در حلاوت گفتار حرف نیستبا شهد خامشی ز سخن شان دیگرست

آن را که دل سیاه شود از قبول خلقبر سینه دست رد کف احسان دیگرست

از تشنگی به دیده باریک بین منهر موجه سراب رگ جان دیگرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب اگر چه سیر گل و لاله دلگشاستدست و دل گشاده گلستان دیگرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring