طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است

موجی که نوح را به کمند خطر کشدباد مراد کشتی طوفانی من است

مو از سرم چو دود ز آتش هوا گرفتمجنون کجا به بی سر و سامانی من است؟

بهر خلاص، ناز شفاعت نمی کشدآن یوسف غیور که زندانی من است

از صحبت غبار بهم رو نمی کشدآیینه داغ صافی پیشانی من است

عریان شدم ز پیرهن سایه و هنوزعشق غیور در پی عریانی من است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چگونه دست ز دامن بدارمش؟سودای عشق، همسفر جانی من است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love