دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است

روشن گهر کسی است که هر خوب و زشت رابر خویشتن چو آینه هموار کرده است

استادگی ز عمر سبکرو طمع مدارسیلاب را که خانه نگهدار کرده است؟

ایجاد می کند به شکرخنده صبح راروز مرا کسی که شب تار کرده است

دستم ز کار و کار من از دست رفته استتا بهله دست در کمر یار کرده است

در عین وصل می تپد از تشنگی به خاکآن را که شوق تشنه دیدار کرده است

فارغ ز دور باش بود چشم پاک بینآیینه را که منع ز دیدار کرده است؟

شهباز انتقام تلافی کند به زخمهر خنده ای که کبک به کهسار کرده است

ممنونم از غبار کسادی که این حجابفارغ مرا ز ناز خریدار کرده است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب فریب خنده شادی نمی خوردهر کس دلی ز گریه سبکبار کرده است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets